ഒരാൾ നമ്മുടെ ഏറ്റവും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായിരിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ മാത്രം പ്രയോറിറ്റിയാണ്. ആ ബോധ്യത്തിൽ നിന്നും അത്രയും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നിനെ സ്വയം നഷ്ടപെടതിരിക്കാനെങ്കിലും നിസാരവൽക്കരിക്കാൻ പഠിക്കുക എന്നത് മാത്രമേ നമ്മുക്ക് ഒരായുസിൽ മുന്നോട്ട് ചെയ്യാനുള്ളു.
മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ പരമ പ്രധാനമായ ജീവിതചര്യയിലൊന്നാണ് ഓർക്കുക മറക്കുക, മറക്കുക ഓർക്കുക എന്നത്. അനുസ്യൂതം കാലങ്ങൾക്കും സഹചര്യത്തിനും അനുസരിച്ച് അതിന്റെ വേഗത കൂടിയും കുറഞ്ഞുമെന്നുവരാം. പക്ഷെ അത് ഒരാളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ തന്നെ, നിലനിൽക്കണം എന്നില്ല.
ഒരാളെ നമ്മൾ എത്ര മനസ്സിലാക്കി എന്നോതോ, എത്രകാലം പരിചയമുണ്ടെന്നതോ അതിലൊരു മാനദണ്ഡങ്ങളായി കണക്കാക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
രണ്ടാൾക്ക് ഒരുകൂട്ടം കാര്യങ്ങൾ ഒരുപോലെ പ്രധാനമായി തോന്നുമ്പോളാണല്ലോ ഒന്നിച്ച് മുന്നോട്ട് പോവൻ തീരുമാനിക്കുക ഇതിനിടെക്കും വൈരുധ്യങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നും ഓരോരുത്തരും ഓരോ വ്യക്തികളാണെന്നും ഇടക്കിടെ നാം ഓരോരുത്തരെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്.
രണ്ടിലൊരാൾക്ക് പ്രധാനമായി തോന്നിയ കാര്യങ്ങൾക്കപ്പുറം വൈരുധ്യങ്ങൾക്ക് പ്രധാന്യമേറുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിലങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങേണ്ടി വരുമ്പോൾ ഒന്നിച്ചു തുടങ്ങിയ യാത്രയിലങ്ങോട്ടിനി ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു സ്വയം നമ്മുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരാവൻ ശ്രമിക്കുക.
ഒപ്പം, പങ്കുവെച്ചിരുന്ന നിമിഷങ്ങളുടെ കുടെയുണ്ടായിരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുടെ മാറ്റങ്ങളെ കുറിച്ചു ബോധവാന്മാരവുക.
അങ്ങിനെ ഒരിക്കൽ നമ്മുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതായതിനെയൊക്കെ നിസാരവൽക്കരിക്കാൻ പഠിക്കുക സ്വയം നിലനിൽപ്പിന് വേണ്ടി സ്പേസ് ഉണ്ടാക്കുക. അങ്ങനെ സ്വയം നമ്മുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെവരായി ഇരിക്കുക.
©inquilab_buddha
No comments:
Post a Comment